Melancholik cechuje się temperamentem reprezentującym słaby układ nerwowy (zgodnie z teorią Pawłowa). Według Hipokratesa dominującym narządem w organizmie melancholika jest śledziona, a dominującym "humorem" – tzw. czarna żółć i jest to człowiek o powolnych, słabych, lecz długotrwałych reakcjach uczuciowych.
1. Melancholik posiada następujące cechy ;
- tryb samotnika
- smutek, przygnębienie
- osoba pełna skrajności (jego depresje są bardzo głębokie, a wzloty bardzo wysokie)
- zazwyczaj utalentowana
- osoba skłonna do refleksji
- pesymista
2. Melancholicy preferują samotność, ciszę i spokój potrzebną do przemyśleń, refleksji i rozważań. Takie osoby często otaczają się przedmiotami przywołującymi wspomnienia. Zdjęciami, pamiątkami, muzyką przywołującą dawne chwile, rzeczy od danej osoby(prezenty). Ogólnie wszystkim co kojarzy się im z daną osobą, sytuacją. W głowie takich osób powstaje ich własny świat, wypełniony smutkiem i przygnębieniem. Żyjąc w swoim świecie często odrywają się od rzeczywistości przez co ciężko prowadzić z nimi relacje.
3. Czy melancholia jest zła?
Nie jeśli jest "w umiarze". Jeśli stajemy się przez to przygnębieni, smutni, nie cieszą nas już rzeczy, które wcześniej sprawiały radość, a nasze życie zaczyna być szare to coś jest nie tak. Melancholia jest dobra dopóki czasami oderwiemy się od życia, powspominamy, przypomnimy sobie chwile. Lecz jeśli nawet kiedy wspominamy dobre chwile stajemy się smutni powinniśmy coś z tym zrobić.
"Nawet szczęście, potrafi zasmucić"
4. Jak poradzić sobie ze "złą melancholią"?
Przede wszystkim wspominać te dobre a nie złe chwile, a przy tych dobrych cieszyć się, że się wydarzyły,a nie ze już nie wrócą. Jeśli mamy przedmioty (muzykę, zdjęcia itp), które wywołują złe wspomnienia lub takie, które powodują smutek powinniśmy się ich pozbyć lub chociaż schować na dno szafy.
"Dążmy do bycia pozytywnym we wszystkim co robimy bo życie jest zbyt krótkie aby je zmarnować "
~`Dark Alexis
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz